Күргәзмә заманча татар әдәбиятының якты вәкилләренең берсе — Ринат Сафи улы Мөхәммәдиев иҗаты белән таныштыра. Язучы, публицист, җәмәгать эшлеклесе буларак, ул үз әсәрләрендә туган якның нәфис лиризмын чорның кискен мәсьәләләре, аерым кеше язмышын бөтен бер халыкның тарихи кичерешләре белән бәйли алган.
Аның китаплары — укучы белән җанлы әңгәмә: хәтер, намус, кече ватанга мәхәббәт һәм кеше сайлауның бәясе турында. Аның повесть һәм романнары битләрен актарганда, без тыныч авыл читләреннән башкаланың мәшәкатьле мәйданнарына, яшьлек хыялларыннан җитлеккән чорның ачы хакыйкатьләренә кадәр юл үткән кебек булабыз.